Hasta yakını olmak… yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Anneme veda | Muge Cerman

Anneme veda | Muge Cerman — Fri, 07 Oct 2011 16:38:30 +0000

[...] Hasta Yakını Olmak Alzheimer Denen Menhus [...]

Yazar: gul

gul — Sat, 03 Jul 2010 09:46:12 +0000

sabriniza ve ozverinize hayranim

hasta yakini olmak ve bu sureci basari ile atlatmak inanilmaz derecede zor.. keske annemi babami tanisaydim diyenlerin de yerden goge hakki var.. bense diger kardeslerin ayni derecede sorumluluk tasimamasini veya paylasimda olamamasini yasiyor ve acaba tek kardes olsam daha mi az uzulurdum diyenlerdenim
mutlaka hasta yakinina ilgi gostermek ve onu dinlendirmek sart sevgili hicbir sey yapmayip uzaktan uzulenler veya
neden sikintini soylemedin diyenler
maddi ve manevi cok zor bir surec bu..

Yazar: MEHMET

MEHMET — Sun, 28 Jun 2009 18:02:05 +0000

yazınızı okudum çok teşekkürler paylaştığınız için 21 yaşındayım annem hem kanser hem siroz benim en cok zorlandığım nokta her zaman kendimi mutlu etme enerjisini bulamıyor olmam.ufacık bir an ufacık bir görüntüde dengem bozuluyor.sil baştan yeniden başlıyorum toparlanmaya ama biliyomusunuz bu hastalık beni hayata daha bi bağladı.olgunlaştırdı.inanın ilerde bir dernek kurmayı bile düşünüyorum hasta yakınlarına destek için bence hasta yakını olmak daha zor.selamlar

Yazar: Babama… | Muge Cerman

Babama… | Muge Cerman — Sun, 21 Jun 2009 04:25:19 +0000

[...] Şimdiyse sadece kalbimi sızlatan zamanlar. Aslında ruh halimi anlayabilmeniz için belki bu yazımı da okumanız [...]

Yazar: muko

muko — Sat, 10 Jan 2009 16:05:22 +0000

Müge cim,
Gözlerim dolu dolu okudum yazdıklarını boğazım düğümlenerek aşagıya indikçe Annenle babanın resmini görünce dolan gözyaşlarım akmaya başladı..
Sevgili Türkay Bey O sevecen Gülümsemesiyle bana göre hiç değişmemiş…
Onun yaptığı esprileri hatırladım hep..Hepimiz yeni evli olduğumuz için bize güzel taktikler veriyordu.Eminim gene espriler yapıyordur…
Canım Müge cim hayat her gün bir şeyler öğretiyor..İçinde bulunduğumuz durumların mutlaka güzel yanlarını görüp onları öne çıkarmayı başardığımız zaman gerçekten mutluluğu anlayabiliyoruz.. Çünkü her ne koşul da olursa olsun yaşamak çok güzel..
Şimdiye kadar sana soramamıştım..Annen ve Baban nasıl diye?Belki de üzülmekten korktuğum için..Ama herşeye rağmen Sana gülümsyerek poz verebiliyorlar…
Babacığım gideli 8 yıl olmuş..En iyi arkadaşım derler ya..İşte öyleydi…
ÇOKKKKK Selammmmmmm ve Sevgilerrrrrrrrrrrr

Yazar: jazzcı kızı

jazzcı kızı — Mon, 24 Nov 2008 15:00:23 +0000

Canım Mügem

Sana ve sabrına hayran olmamak elde değil. Bu yaptıkların daha sonra sana çok güzel ve çok özel bir şekilde dönecek inanıyorum.
Hasta olan herkese acil şifalar diliyorum.
Seni çok seviyorum

Yazar: bir dost

bir dost — Sun, 23 Nov 2008 08:51:18 +0000

Haddim olmadigi halde, size tavsiye vermeden duramayacagim.
Cok sacma ve aptalca gelecek biliyorum ama uzuntunuzu sonraya ertelemeye calisin ve birlikteliginizin keyfini cikartin. Sonra, o en kotu zamanlari bile insan cok ariyorsunuz.

Yazar: arzu pınar

arzu pınar — Wed, 19 Nov 2008 20:49:37 +0000

Allah sabır versin. benzer evrelerden geçtiğim için, ne tür bir baskı altında kaldığınızı anlayabiliyorum. yaşlılık insanları birbirine mi benzetiyor bilmem ama, bir süre fotoğrafa benim babam mı diye baktım. babam alzheimer a yakalanmıştı, belki de onu öyle hatırlamak istemediğimden, son yıllarından sadece bir tane fotoğrafı var bende.
mükemmel olmaya gayret etmeyin, üzüntünüzü yaşayın. ben bir kaç yıl kendimi çok fazla germişim, tekrar mutlu olabilmem uzun zamanımı aldı.
sevgiler,

Yazar: ceoyavuz

ceoyavuz — Mon, 17 Nov 2008 05:45:53 +0000

Süper güçlü ve girimci bir ablasın sen, seni girişimci olarak tanıdım ve azmine hep hayran kalmıştım. Şuan aynı şekilde sabrına hayranlık duyuyor ve seni tebrik ediyorum. Hep sen beni tebrik ederdin TT. Allahtan acil şifalar vermesini, sana da güç kuvvet vermesini diliyorum.

Sevgi ile kal TT.. 10.000 km öteden bir Çinli

Yazar: ff den birisi

ff den birisi — Mon, 17 Nov 2008 01:57:14 +0000

Zor,

Bir yandan da, beni dusunduruyor. Babamla aram hep uzak oldu. Kendisine baktiracak birisi degil ama ona en yakinlastigim zaman hasta oldugu zamandi. Simdi dusunuyorum, ileride ne nasil olacak diye. Simdi hasta degil, cok iyi. Ama sanki gunun birinde pat diye gidecek. Bu korkuyla yasamak da zor, yakin olmamak ve onu yeterince taniyamadan yaninda olamadan gidecegini bilmek. Siz, en azindan onlari tanimissinizdir diye tahmin ediyorum. Ben, yatalak da olsa, babamin yaninda olabilmek isterdim.