Bir kaç koliye sığan uzun yıllar…
Tarabya sırtlarında bir depo. İçinde, bir organizsayon firmasının işlerinde kullandığı malzemeler, düzenli bir şekilde raflara ve boşluklara dizilmiş. Üzeri örtülü bir küme var duvarın dibinde.
Onlar; benim 2006 yılında parasızlık nedeniyle boşaltmak zorunda kaldığım evimden artan son eşyalar. 1930 larda yeni evini özenle düzenleyen genç bir çifte ait, orta parçası eklenince 12 kişiye yemek verilebilen bir masa ve sandalyeleri. 
Bir başka parça; aslan pençesi ayaklı çift cam kapılı bir büfe, o da genç bir doktorun hemen hemen aynı zamanda muayenehanesi için aldığı ilk eşya. Neredeyse ilk günkü gibi korunan bir orta sehpası o da 30 lardan, genç çiftin oturma odasını süslemiş o yıllarda. Arçelik 70 ekran TV için özel sehpa, Kelebekten bir şifoniyer, 1900 lerin başına ait, kelle tabir edilen bir Bünyan el halısı, 2 tane lambalı radyo, ressamı bilinmeyen ağır klasik çerçeveli, 1,5×3 ebadında bir tablo ve 6 tane büyük koli.
Eşe dosta dağıttıklarımdan elimde kalanlar işte bunlardı. Bu sabah, kız kardeşimle gittiğimiz o depodan sadece 6 koliyi ve şifoniyeri aldım. Diğerlerini de ihtiyacı olduğunu bildiğim bir arkadaşımızın alması için hazırladım. Kardeşimin koltukları katlanan kamyonet kılıklı arabasının bagajına koliler yerleşirken, dönüp arkada kalanlara baktım bir süre. Ne kadar atlatmayı başardım desem de içimde bir yerlerde minik cam kırıkları kalıvermiş. Anneme getirdiğimiz koliler için civar esnaftan yardım isteyip emniyetli bir yere koyduk.
Sonra sıra geldi açmaya. Kırılmasın diye özenle sardığım anneannemden devrolan porselen yemek takımı, teyzemden hatıra el yapımı desenli kristal kadehler, büyük hanımdan kalan ve ailenin ilk kızına çehiz verilen Rosenthal çay takımı hepsi nazlı nazlı yatıyorlar yerlerinde. 
Açamadım, açmayacağım da, yeğenime çehiz yapması için kızkardeşime vereceğim, ona uğur getirmesini dileyerek. Diğerlerini açtım; fotoğraf albümlerinin olduğu koli her ihtimale karşı hem içten hem dıştan baloncuklu naylonlarla kaplanmıştı. Narin birer cam gibi davrandım hepsine, özenle bir rafın altına diziverdim, bakamadım içlerine. Kitaplarım, canlarım, çeşitli kütüphanelere bağışladığım yaklaşık 7 televizyon kolisinden geri kalanlar, imzalılar, bir kaç tane ilkbasım, artık adı bile hatırlanmayan Varlık Yayınları serisi kitaplarım, kıyamadıklarım. Tablolarım, Atatürk resimlerim, Piri Reis haritalarım ve benim için değerli başkalarına göre çerçöp parçalar. İşte 24 yıllık ev hayatından arta kalanlar. 6 küçük koli.
Hiç düşündünüz mü sizin hayatınız kaç koliye sığar acaba…
(Fotoğraflar evi boşaltmadan önce çekilmişti, belki satılır umuduyla)
Additional comments powered by BackType
ne de güzel hatıralardır kim bilir…
This comment was originally posted on FriendFeed
“Hiç düşündünüz mü sizin hayatınız kaç koliye sığar acaba…”
Kaleminize saygilar, diyecek bir sey bulamadim…
Teyzecim, eşyalar üzerlerine yüklenen anlamlarla değerlenir.. Zor bir gün olmuş sizin için ama siz güçlü bir kadınsınız..
This comment was originally posted on FriendFeed
Müge Ablacım, Varlık Yayınları serisi yazan cümleni okuyunca yüreğim pır pır etti… Babacığımı hatırladım… Ben de kolilerde biriktiriyorum hayatımı, başkalarına göre çer çöp olan şeyleri saklayarak. kitlendim, bir sürü şey yazacaktım, kaldım öylece…
This comment was originally posted on FriendFeed
Seni seviyorum Müge ablacım.
This comment was originally posted on FriendFeed
Müge Ablaciğim kimine göre çör çöp ola bilir ki onu da sanmiyorum.. Her bir eşya kim bilir ne hatiralar saklıyor içinde… Ama en çok Hiç düşündünüz mü sizin hayatınız kaç koliye sığar acaba… Bu cümle çok etkiledi beni.. Artik kimse böyle şeylere değer vermiyor ne yazikki.. Oysa hayatimizdaki her eşya küçücük bir şey anı dolu.. Bu anilari paylaştiğiniz için teşekkür ederim.. güzel yüreğinize sağlik..
This comment was originally posted on FriendFeed
Son cumle… Diyecek bir sey bulunmuyor, dusunmek lazim, yogun saygilar…
This comment was originally posted on FriendFeed
Senii koocaman seviyoruz ailecek!
This comment was originally posted on FriendFeed
Bahriye +1.
This comment was originally posted on FriendFeed
Aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları demiş Yılmaz Erdoğan. Çok yerinde, çok anlamlı.
This comment was originally posted on FriendFeed
Ablam; dolu dolu yaşanan hayatlar hiç 3-5 koliye sığar mı be? O kadar çok iz var ki yaşadıkça ardımızda bıraktığımız, varsın 3-5ini, 40-50′sini bırakalım gitsin.. Senin hayatın da öyle 3-5 koliye sığmayacak kadar değerli ve kocaman..
This comment was originally posted on FriendFeed
hayattan yalnızca yaşananlar kalıyor. Bir süre sonra onlar da gidiyor yerini yenileri alıyor. bir bakıyorsun sadece bugün kalıyor. Geçmiş gtmiş bitmiş oluyor.
Bu porselenler de annemde de var. Hastasıyım!
üç dört kitap, bir kaç masa saati, bir iki de fotoğraf koca ömrüm diyebileceğim ömrümde bunlar var… başka da bişiy yazdirtamiyor gözlerim zaten… iyi ki varsin, gerçekten ne mutlu bana seninle oturup konusabildigim, seninle tanistigim icin.
This comment was originally posted on FriendFeed
üç dört kitap, bir kaç masa saati, bir iki de fotoğraf koca ömrüm diyebileceğim ömrümde bunlar var… başka da bişiy yazdirtamiyor gözlerim zaten…
This comment was originally posted on FriendFeed
Mugecim yazını okurken o gün geldi gözümün önüne. Bir ev kapandı o gün ama birçok hayatın kurulusu oldu sayende. gücün hepimize ilham versin. Yuregin ve hatıraların hiçbir kutuya sigmaz.
This comment was originally posted on FriendFeed
bu yazını okuyunca hayatımın hiçbir hatırasının kalmadığı günü hatırladım 12 Kasım 99…hepsi artık hayalimde, çok şükürler olsun fotoğraflarımızı kurtardık…o yüzden hayatım gayet küçük kolilere sığıyor, belki de hiçbirşeye o kadar da değer veremiyorum artık…harika yazı!
This comment was originally posted on FriendFeed
iyi ki varsın, hep var ol… seni seviyorum
This comment was originally posted on FriendFeed
Herkes ömrünün bir yerinde tanışıyor onlarla, o kolilere özenle paketleyip hayatını rafa kaldırıyorsun, ne kadar ağır gelse de.. Allah sana değeri hiç bir koliye sığmayacak upuzun, sağlıklı ve mutlu bir ömür versin Müge abla.
This comment was originally posted on FriendFeed
Çok hüzünlü
Kolileri bilmem ama benim hayatım bir iki diskete sığar sanırım…
This comment was originally posted on FriendFeed
birazdan melody gardot/’sweet memory’gelecek. sevgili müge cerman için.
This comment was originally posted on FriendFeed
Özenerek, hüzünlenerek ve biraz da gıpta ederek okudum/eşlik ettim geçmişe hüzünlü yolculuğunuzu… Ne mutlu size, geriye baktığınızda hatıralarınızı canlı tutacak ne çok koliniz varmış…
Özenerek, hüzünlenerek ve birazda gıpta ederek okudum/eşlik ettim geçmişe hüzünlü yolculuğunuzu… Ne mutlu size, geriye baktığınızda hatıralarınızı canlı tutacak ne çok koliniz varmış…
This comment was originally posted on FriendFeed
Çok güzel bir yazı, insan düşünüyor.
Harika bir site. Takipteyim.
Son cümle çok güzel düşün bakalım şimdi.
müge
sarsıldım
hüznü bu kadar güzel tarif etmene…
ve bu hüzünlü yolculuğa hayatın ta kendisine dolu dolu bir selam verip
hayata yeni şarkılar söyleyerek “sil baştan” gücünü aldığın yaşam sevinci ve
heyecanına bizleri ortak etmene
güzel yüreğine kalemine sağlık